ยูมิจะรู้ไม๊ ว่าแม่ภูมิใจในตัวลูกแค่ไหน เมื่อวานตั้งใจจะไปดูอนุบาลมณีรัตน์อยู่แล้วเชียว ไม่เคยคิดว่ายูมิจะต้องไปเรียนสารสาสน์เอกตราเลย มันเหมือนเป็นดวงรึเปล่านะ เพราะใคร ๆ ก็บอกว่า เรียนมณีรัตน์ดีกว่า แต่ด้วยความที่เห็นว่าสารสาสน์เอกตรา ย้ายมาอยู่ในซอยเดียวกับคอนโดฯแสนสุขของเรา อาม่าเลยบอกให้ลองแวะเข้าไปดูซะหน่อย พอเข้าไปแล้ว ดูแล้วว่าที่ทางกว้าง โปร่งสบาย ดูเป็นลานกว้าง ๆ อากาศถ่ายเทสะดวก เสียอย่างเดียว ห้องเรียนเป็นแอร์ทั้งหมดเลย แม่ก็กลัวว่าเวลาเพื่อน ๆ เป็นหวัดแล้วเราจะติดหวัดไปด้วย พอเข้าไปถามที่ห้องธุรการ ครูก็บอกว่ายูมิต้องเีรียนเตรียมฯก่อน ปี 54 ถึงจะได้ขึ้นอ.1 อ่ะ แต่แม่ไม่อยากให้เรียนเตรียมฯ เพราะในเมื่อจะเรียนแล้วก็เข้าอ. 1 ไปเลยไม่ดีกว่าเรอะ แต่ตอนนี้ค่าธรรมเนียมแรกเข้าก็ไม่เสีย ฟรี 20000 ก็เลยอยาจจะให้เรียนที่นี่ซะเลย ทั้ง ๆ ที่ค่าเทอมก็แพงเอาการ เห็นแล้วจะเป็นลม แต่เห็นว่าใกล้บ้านก็เอาวะ สู้โว้ย...ครูบอกว่าอ.1 ตัดเด็กที่เกิดถึง 31 ก.ค. ซึ่งยูมิเกิด 2 ส.ค. อะไรเนี่ย เลทไปแค่สองวัน ชีวิตยูมิต้องรอไปอีกสองปีเลยหรอเนี่ย แต่ครูคงอยากให้เรียน เลยแนะนำให้ลองสอบดูก่อน ก็เลยตัดสินใจให้นู๋ได้มีโอกาสแสดงความสามารถ แ่ม่ก็ถามครูว่า สอบอะไรบ้างคะ ครูบอกว่าเราจะดูพัฒนาการของเค้าว่าถึงเกณฑ์ไม๊ อย่างเช่น ถามแล้วตอบไม๊ สบตาคนรึเปล่า (โอ้ว อันนี้ลูกฉันง่าย ผ่าน ๆ ) ต่อมาก็ถามเรื่องวงกลม สามเหลี่ยม สี่เหลี่ยม ดูตัวเลข อึ๋ยย...อันหลังเนี่ย ลูกฉันจะผ่านไม๊เนี่ย แม่ไม่เคยฝึกปรือพวกนี้มาก่อนเลย เคยให้ดูตัวเลขกับดู ABC นู๋ก้ไม่มีสมาธิจะสนใจฟัง สนใจเรียนจากแม่ด้วย แล้วอันนี้มันจะผ่านไม๊ ระหว่างที่รอสอบ แม่กับอาม่าเลยซ้อมเป็นการด่วน เขียนให้ยูมิดูในกระดาษ ยูมิเอ๊ย นี่ ๆ อันนี้เค้าเรียกว่าวงกลมนะลูก เข้าใจไม๊ จำ ๆ นะ แล้วอันนี้เรียกว่า สามเหลี่ยมนะ รู้ไม๊ จำด้วย แล้วอันนี้เ้ค้าเรียกว่าไร...สี่เหลี่ยม รู้อ๊ะป่าว จำนะ ๆ จำด้วยเีดี๋ยวตอบครูไ่ม่ได้แล้วตกนะ ค่าสอบตั้งห้าร้อย ช่วย ๆ กันหน่อยนะลูก ยูมิให้ความร่วมมือดีมากลูก สอนสองรอบก็เอาปากกาเล่นวาดมือตัวเองซะงั้น ส่่วนเรื่องสี แม่ก็ไม่ได้ซ้อม เพราะเห็นว่านู๋ก็น่าจะโอเค เห็นชอบเรียกสีเขียว สีฟ้า สีแดง น่าจะโออยู่นะ

พอถึงเวลา เจ้าตัวเล็กเหมือนรู้ เดินตามผู้ใหญ่ไปที่ห้องสอบ ครูยอมให้แม่และอาม่าเข้าไปนั่งลุ้นด้วยกัน ครูนั่งรออยู่แล้วในห้องสอนเปียโน ยูมิเข้าไปแล้วก็ไหว้ครูแบบไม่ถนัด เนื่องจากแขนข้างขวาสะพายกระเป๋าช้างน้อยอยู่ แม่ต้องช่วยเอาออกให้แล้วบอกให้ไหว้สวย ๆ อีกครั้ง นู๋ก็ทำตามอย่างว่าง่าย แล้วก็นั่งฟังครูแบบตั้งใจบ้างไม่ตั้งใจบ้าง ด่านแรก แม่คิดในใจว่าเฮ้ย....โหดกับลูกฉันมากไปป่าว น่ากลัวมาก ครูบอกให้เอาโฟมสี ๆ แบบแข็งซึ่งเป็นรูปทรงต่าง ๆ ทรงกระบอก ครึ่งวงกลม สี่เหลี่ยม สามเหลี่ยม ทรงกระบอกสี่เหลี่ยม ขึ้นมาต่อกันขึ้นไปให้สูง ๆ ซิโดยไม่ให้ตก เ่อ่อ..แม่ไม่เคยเห็นนู๋เล่นพวกนี้เวลาอยู่บ้านเลย ยูมิก็เลือกสีม่วงครึ่งวงกลมวางนอนลงไปก่อนอันแรก แล้วตามด้วยสี่เหลี่ยมสีเหลืองวางตั้งขึ้นมาชิ้นสุดท้ายหยิบสามเหลี่ยมสีเขียววางต่อบนสี่เหลี่ยมอีกที แม่อยากบอกว่านลูกฉันเก่งมาก ๆ เพราะมันออกมาเป็นรูปบ้าน (ได้ไง ๆ) บังเอิญรึเปล่า ครูถามยูมิว่า นี่เป็นรูปอะไรรู้ไม๊ ยูมิส่ายหน้าไม่ตอบ แล้วก็ชี้ไปที่ฐานพูดว่า สีม่วง ครูเลยบอกว่า ไหนหยิบสีม่วงให้ครูอีกอันซิ นู๋ก็ควานหาในตะกร้าที่เหลือ หยิบผิดหยิบถูก แต่สุดท้ายก็เจอสีม่วงจนได้ แล้วก็สอบจับคู่ เอารูปทรงที่หยิบได้มาวางให้เหมือนกับรูปภาพที่จัดไว้ ครูช่วยใบ้ให้อีกแรง สุดท้ายนู๋ก็ทำสำเร็จ แล้วก็นับจำนวน ยูมินับเป็นภาษาอังกฤษอย่างเสียงดังฟังชัด อันนี้นู๋ผ่านแบบสบาย ๆ พอมาเจอรูปแครรอท ก็พูดว่า แครรอท ครูถามว่า อะไรชอบกินแครรอท นู๋ตอบทันที ยูมิ 55555 ก็ยูมิชอบกินแครรอทจริง ๆ นี่นา ไม่ผิด ๆ นะลูก แต่ครูก็ถามอีกว่าแล้วอะไรชอบกินแครรอทอีก ยูมิลืม เพราะแม่เคยบอกนู๋แล้วว่าพี่กระต่ายก็ชอบกินแครรอทเหมือนกัน ครูเลยเฉลยว่ากระต่ายชอบกิน เห็นนู่นเห็นนี่ก็ชี้ให้ครูดู อันนั้นโดเรมอนหนิ นั่นเปียโนหนิ แล้วก็คอยจะเดินไปหลังโต๊ะครูดูว่าครูหยิบอะไรขึ้นมาเยอะแยะนัก อยากรู้จริง ๆ เลย ท่าทางนู๋อย่างตลก เป็นเด็กอยากรู้อยากเห็นตลอดเวลา

สุดท้าย ครูก็ให้ผ่านหมดเลยทุกด่าน แล้วก็หันมาถามแม่ว่า เค้าเคยเรียนที่ไหนมาก่อนไม๊คะ แม่ก็บอกว่านู๋ไม่เคยไปเรียนที่ไหนเลย ไม่เคยลงคอร์สเรียนพวก baby genius หรือ gymbolee เลยซักครั้ง แต่ตอนนี้เค้าบ่นอยากมาโรงเรียนแล้ว ก็เลยต้องออกมาหาที่เรียนค่ะ สุดท้ายครูบอกให้แม่พามามอบตัวภายในหนึ่งอาทิตย์ แม่กับอาม่าก็คิดว่าให้นู๋เรียนใกล้บ้านไปก่อนแหละ แล้วขึ้นป.1 ก็ค่อยไปสอบที่เซนต์โยฯ แต่ไม่รู้ที่นั้นเค้าจะให้เรารอไปอีกปีไม๊ เพราะเราเรียนไวกว่าคนอื่นหนึ่งปี ถ้าต้องรอแม่ก็คงให้นู๋ขึ้นป. 1 ที่นี่ไปก่อนเลย แล้วค่อยไปสอบเซนต์โยฯหลังจากนั้นหนึ่งปี

ยูมิจ๋า...แม่รักนู๋มากเลย นู๋ช่างพูดช่างเอาใจช่างประจบเหลือเกิน จนใครเห็นใครก็อยากเข้ามาคุยเข้ามาเล่นด้วย นู๋ดูโตเกินวัย เพราะทุกวันนี้แม่ล่ะหลอกนู๋ไม่ได้เลย โดนจับได้หมด ถ้าสัญญาไรไว้ ต้องทำตามสัญญา ไม่งั้นยูมิจะพูดทวงซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนแม่รำคาญ นู๋เป็นเด็กฉลาดและเป็นเด็กดี ทั้งไอคิวและอีคิวดีมาก ๆ เพราะอันนี้แม่ไม่ได้พูดเอง แต่คนรอบข้างเค้าถามแม่ว่า แม่เลี้ยงนู๋ให้ออกมาเป็นเด็กกล้าแสดงออกไม่กลัวคนแบบนี้ได้ไง แม่ต้องคอยบอกเค้าว่า ให้ความรักด้วยการบอกรักนู๋ แล้วสัมผัสที่อ่อนโยน กอดยูมิบ่อย ๆ แล้วบอกว่าแม่รักนู๋นะ รักยูมิที่สุดเลย แล้วยูมิรักใครที่สุด นู๋ก็ตอบว่ารักหม่ามี้ที่สุดเหมือนกัน จนกระทั้งนู๋ชินละมั๊ง เวลายูมิหนาว ยูมิจะเดินมาหาแม่หรืออาม่าแล้วพูดว่า หนาว ๆ หม่ามี้กอดไว้ ๆ อยากให้แม่กอดนู๋ จะได้อุ่น ๆ เวลานู๋ชอบอะไรก็จะส่งเสริม คอยเป็นคนร้องเพลงให้นู๋เต้นและทำในสิ่งที่ไม่ต้องอายใครถ้าสิ่งนั้นถูกต้องและเรามีความสุขที่จะทำ ยูมิไม่เคยอายใครเลย ออกไปไหนเห็นคนแปลกหน้า บอกให้ร้องเพลงหรือเต้น ก็ทำได้เดี๋ยวนั้น

แม่รักนู๋ที่สุดในโลก และภูมิใจในตัวนู๋มากเลยรู้ไม๊